Colette x Swatch

The (never ) Away Project!

Ta!

Urawa Red Diamonds

Jef United

Yokohama Flugels

Kashima Antlers

Japanese Practice Jersey 2010

Japan Soccer Jersey climacool J

Puma Powercat J "made in Japan"

ท่าบังคับ

ดีใจมากครับ หลายๆอย่างได้มาราคาถูกอย่างไม่น่าเชื่อ! ขอขอบคุณเฮียฮงมากๆ สำหรับของขวัญรับปริญญา!!

ขอบคุณมากๆๆๆครับ!! ดีใจๆ

…..เท่าที่ผมเห็นมา คนเราจะมีช่วงนึงที่อินกับเพลงมากๆ สำหรับผมที่เกิดในช่วงปี 86 (สมัยนั้นยังฟังเพลงไม่รู้เรื่องครับ)  เท่ากับว่าผมใช้ชีวิตวัยรุ่นตอนต้นจริงๆตอนยุค 90 ปลายๆ …..สำหรับผม ผมเริ่มที่จะอินกับดนตรีและศิลปินดนตรีต่างๆในช่วงประมาณ ป.4 ช่วงนั้น วัยรุ่นทุกคนแสวงหา Walkman และผมก็ได้เป็นของขวัญวันเกิดซะด้วย ช่วงนั้นวัยรุ่นจะพก Walkman ติดตัวกันเยอะมากๆ ซึ่งมันก็เป็น gadget เพียงชิ้นเดียวของผมในตอนนั้น และขาดไม่ได้เลยด้วย ทำการบ้านก็ฟัง เดินเล่นก็ฟัง กีฬาสีที่โรงเรียนก็ฟัง ทัศนศึกษาก็ฟัง แม้แต่ตอนปลดทุกข์ยังฟัง (555)

หาเจอแค่เนี้ยะ!?

…..เพลงที่ผมฟังสมัยนั้นก็เป็นเพลงง่ายๆ เป็นเพลง Pop ของทางฝั่งตะวันตกทั่วไป ไม่ได้ฟังเพลงแปลก หรือแนว หรือพิศดารแต่อย่างใด เพลง Pop ในที่ผมกล่าวถึงนี้ คือเพลงที่ฮิต ติดหู หรือได้ยินกันทั่วๆไป (ถ้าท่านนึกไม่ออก ท่านลองนึกถึงยุคที่บ้านเราฮิต F4 ที่ไม่ว่าเดินไปไหนในสยามก็ต้องได้ยินเพลงฝนดาวตกของหนุ่มดอกไม้ทั้งสี่จากไต้หวันวงนี้จนเอียนแน่) ไม่จำเป็นว่าเพลง Pop ต้องเป็นอย่างที่ท่านคิดเสมอไป เพลงPop อาจจะเป็น Rock เป็น R&B หรือ Hip Hop ก็ได้  อทิเช่น The Moffats, 5ive, Backstreet Boys, 98 Degrees, All Saint, Boyz II Men, Savage Garden, Spice Girls, Boyzone, Britney Spears, Brandy, TLC, R.Kelly, Will Smith, N Sync และอีกเยอะแยะมากมายเหลือเกิน

จำกันได้ไหม??

…..แล้วช่วงนั้นข้าพเจ้าจะเสพย์หนักมากๆ ซื้อหนังสือนิตยสารแปลของบ้านเราชื่อหัวว่า “POP” (อย่าเพิ่งเบื่อคำนี้นะครับ :p) และนิตยสารอื่นๆซึ่งผมจำไม่ค่อยได้แล้ว สนใจแต่เรื่องของศิลปินดนตรีเป็นหลักจริงๆ

สมัยเอ๊าะๆ

…..สิ่งที่หล่อหลอมผมให้กลายมาเป็นนักร้อง หรือร้องเพลงได้แบบนี้ก็มาจากศิลปินยุคนั้นๆนี่แหละ แต่ผมเป็นคนขี้อายมาก ผมเลยฝึกร้องเองตอนที่อยู่คนเดียวไม่มีใครได้ยินเท่านั้น….ซึ่งแน่นอนว่าที่บ้านไม่มีใครรู้ว่าผมร้องเพลงได้ค่อนข้างดีในตอนนั้น นอกเสียจากเพื่อนที่โรงเรียนบางคนที่ผมเคยสอนร้องเพลงอย่างไม่เป็นทางการที่รู้

…..ผมเชื่อว่าในยุคนั้น คนวัยเดียวกับผมก็มีศิลปินในดวงใจกันเกือบทุกคนแน่ๆ และหลายๆคนก็แอบมีโปสเตอร์ศิลปินที่ชอบ ไ่ม่ว่าจะเป็นที่แปะฝาผนังหรือไม่ว่าจะม้วนเก็บไว้

…..มาถึงตอนนี้ 2011 เรียกว่าได้ว่าเราเข้าสู่อีกยุคนึงของดนตรีแล้ว วงการดนตรีที่เรารู้จักนั้นได้ตายไปเรียบร้อยแล้ว แต่ผมก็ยังหวนกลับมาคิดถึงดนตรีแบบที่ผมเคยฟัง (และหลายๆคนก็น่าจะได้ฟัง อย่างน้อยก็ผ่านหูกันมาบ้าง) ในสมัยนั้นอยู่บ่อยๆ หลายๆคนอาจจะลืมอารมณ์เพลง หรือศิลปินตอนนั้นไปแล้ว ผมเลยอยากให้ท่านทั้งหลายได้ Flashback เหมือนได้นั่งไทม์แมชชีนในจินตนาการกลับไปในช่วงยุค 90 อย่างที่ผมกำลังทำอยู่ ณ ขณะที่เขียน entry นี้ …….ด้วยกัน…

** บางคนทุกวันนี้ลืมช่วงเวลานั้นไปหมดแล้ว บางคนอาจจะไม่ได้ลืม แต่ความทรงจำช่วงนั้นมันฝังอยู่ลึกในหลีบหยักสมองไม่ได้หยิบเอามาคิดถึงอีก บางคนลืมเพลง Pop ที่เคยชื่นชอบและสร้างสีสันให้กับตัวเองไปแล้ว บางคนฟังแต่เพลงแนวๆแปลกๆไม่ตามกระแส ซึ่งผมไม่ได้คิดว่ามันไม่ดีแต่อย่างใด สำหรับบางคนที่หนีกระแสเพราะเดี๋ยวข้าไม่แปลกแหวก ไม่อินดี้ไม่เท่ห์ ผมอยากให้คิดว่าดนตรี มันก็คือดนตรี บางทีดนตรีในกระแสก็ไม่จำเป็นต้องแย่เสมอไป อย่างที่ คลื่น FAT 104.5 เคยบอกว่า“เพลงดี ไม่ว่าจะไปอยู่ค่ายไหนก็ยังคงดีอยู่” ลองถามตัวเองดูถ้าวงนอกกระแสที่ท่านชอบเริ่มดังจนฮิตทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว แต่เพลงยังมีคุณภาพเหมือนเดิม ท่านจะยังจะเสพย์มันอยู่หรือไม่  ถ้าท่านคิดว่าไม่ เพียงเพราะวงนั้นมันติดกระแสแล้ว ท่านควรรู้ไว้เลยว่าท่านกำลังฟังเพลงด้วยอคติอยู่! และบางคนตอนนี้อาจจะใช้ชีวิตโดยไม่ได้ฟังเพลงแล้ว หรือไม่ฟังก็ไม่เป็นไร แต่สำหรับผม “ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้ฟังเพลงนานๆ”

Too many pop art at his home…

more at http://theselby.com/5_25_10_PharrellWilliamsEd/

Relax X Gallery1950

ขอบคุณพี่บิ๊กที่เป็นธุระให้นะครับ!! ^^

ณ สะพานลอยที่เพลินจิต

ณ ใต้ทางด่วนเชื้อเพลิง

ไว้จะถ่ายมาฝากอีกนะจ๊ะ

ขอบคุณปุ๋ยกับส้มมากๆนะจ๊ะ ที่เป็นธุระให้ ไปมาหลายทียังไม่เคยกินเลย Kit Kat ชาเขียวเนี่ยะ!!

……………………………………………Happy Halloween Everyone!!………………………………………………

เต็มรถเข็นเลยฮ่ะ

ณ ตึกมาลีนนท์

ยังไงคนไทยก็ยังรักกันเนอะ ^^ <3